کارم نوشتن حرفهای ساده بود ؛

حرفهایی به سادگی یک دوستت دارم

اما آدم ها مسئله های سخت را بیشتر دوست دارند .

شاعر شدم

تا یک دوستت دارم را جوری در شعر پنهان کنم

تا برای یافتنش یک معادله nمجهولی را حل کنی

.

شاعر ها آدم های ساده ای هستند

که حرفهای ساده آنها فهمیده نمیشود

.

حرفهاشان باید در لابه لای

آفتاب

گلبرگ ها

زلفهای پریشان یار

در لابه لای باران های اسیدی

و گاهی در زیر آسفالت خیابان ها پنهان شود تا فهمیده شود

.

آرزو.ه